انقلاب revolution از غامض ترین و ناقض ترین مفاهیم موجود در حوزه علوم اجتماعی است که البته در تعاریف دچار قبض و بسط تاریخی شده است. مفهوم انقلاب البته یک مفهوم عاریتی است چرا که بحث انقلاب در آغاز در علم اخترشناسی رایج شد و به معنای چرخش دورانی افلاک و بازگشت ستارگان به وضع اول خود بکار رفت. بعدها افلاطون به ویژه ارسطو موضوع علیت در انقلاب را بررسی کردند و سیر ناپذیری طبع انسان را علت انقلاب تفسیر کردند در قرن نوزدهم مقوله انقلاب مفهئومی اخلاقی و هنجاری بود. در ادامه کارل ماکس برای اولین بار باب تحلیل علمی پدیده انقلاب را گشور و انقلاب را یک امر اجتناب ناپذیر و عامل دگرگونی در تاریخ خواند. انقلاب اما در نمای کلی به تغییرات اساسی در ساختارهای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی یک جامعه منجر می شود که در نهایت حاکمیت را با بحران مشروعیت و کسر مقبولیت روبرو می سازد. در نمای کلی قرن بیستم را قرن انقلابات کلاسیک نامیدند. انقلاباتی که بذر خشونت و تخم عداوت را در زمین سیاست می گسترند اما و صد اما که انقلاب 57 ایران اگر چه در قرن بیستم (1979) رخ داد اما طرحی نو و انقلابی نو در ساحت نظام بین المللی بود و به تعبیر میشل فوکو، روحی نو در جهان بی روح بود. نوآوری دیگر انقلاب ایران در هیات دین و در طرح شعار استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی تجلی یافت و در پرتو رهبری داهیانه حضرت امام خمینی در 22 بهمن 1357 به بار نشست. نوآوری دیگر انقلاب ایران در خصلت تمام خلقی آن هویدا شد. انقلاب 57 ایران محصور در طبقه یا طیف خاصی نبود و مثل انقلاب روسیه در طبقه کارگر استحاله نشد از این رو می توان آنرا اجتماعی ترین و مردمی ترین انقلاب قرن بیستم لقب داد. انقلاب ایران در غیبت نهادهای مدنی اتفاق افتاد. توده های مردم در سايه رهبری امام خمینی و آموزه های اسلام انقلابی دکتر شریعتی و اسلام قرآنی استاد مطهری مجذوب اسلام ناب محمدی شدند و بساط سلطنت را برچیدند. از این حیث انقلاب 57 ایران، انقلاب حاشیه علیه متن نیز بود. نه تنها از این حیث که یکی از اصلی ترین پایگاه های حرکت انقلابی، توده های حاشیه شهری بودند بلکه از این حیث که صدایی بیرون از متن تعاملات جهانی بود همین نکته بود که انقلاب ایران را برای متفکری نظیر فوکو جذاب می کرد تا بگوید انقلاب ایران انقلاب حاشیه علیه متن بود.آموزه های دینی و رهبری انسانی امام (ره) معادلات منسوخ انقلابات کلاسیک را در هم نوردید و انقلاب نرم را بدلیل انقلاب کلاسیک مطرح ساخت. این البته نوآوری در بحث انقلابات جهان بود چرا که در انقلاب نرم به جای گلوله، گل تهیت می کنند و به جای خصومت، سرود محبت و برادری سر می دهند. اینک اما سه دهه از عمر انقلاب می گذرد. سی سالگی انقلاب نماد نوآوری و شکوفایی انقلاب نیز است. چرا که انقلاب از گذار صعب تاسیس به دوران امن تثبیت وارد شده است. با این حال در سال مزین به نوآوری و شکوفایی شایسته است که از سر عزت و غیرت، شعارها و آمال های انقلاب 57 را بازخوانی کنیم. بی شک، پاتولوژِی- آسیب شناسی- انقلاب، به تکامل، تداوم و نوآوری انقلاب منجر خواهد شد. مشروط بر اینکه اصول جمهوریت و حریم اسلامیت را در بطن نظام ملهم از دین پاس بداریم تا در عصر سکولاریسم لجام گسیخته، ایدئولوژی انقلاب اسلامی به نوآوری و شکوفایی نهایی برسد.
كليه حقوق محفوظ است، استفاده از مطالب با ذكر منبع بلامانع است
انقلاب revolution از غامض ترین و ناقض ترین مفاهیم موجود در حوزه علوم اجتماعی است که البته در تعاریف دچار قبض و بسط تاریخی شده است. مفهوم انقلاب البته یک مفهوم عاریتی است چرا که بحث انقلاب در آغاز در علم اخترشناسی رایج شد و به معنای چرخش دورانی افلاک و بازگشت ستارگان به وضع اول خود بکار رفت. بعدها افلاطون به ویژه ارسطو موضوع علیت در انقلاب را بررسی کردند و سیر ناپذیری طبع انسان را علت انقلاب تفسیر کردند در قرن نوزدهم مقوله انقلاب مفهئومی اخلاقی و هنجاری بود. در ادامه کارل ماکس برای اولین بار باب تحلیل علمی پدیده انقلاب را گشور و انقلاب را یک امر اجتناب ناپذیر و عامل دگرگونی در تاریخ خواند. انقلاب اما در نمای کلی به تغییرات اساسی در ساختارهای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی یک جامعه منجر می شود که در نهایت حاکمیت را با بحران مشروعیت و کسر مقبولیت روبرو می سازد. در نمای کلی قرن بیستم را قرن انقلابات کلاسیک نامیدند. انقلاباتی که بذر خشونت و تخم عداوت را در زمین سیاست می گسترند اما و صد اما که انقلاب 57 ایران اگر چه در قرن بیستم (1979) رخ داد اما طرحی نو و انقلابی نو در ساحت نظام بین المللی بود و به تعبیر میشل فوکو، روحی نو در جهان بی روح بود. نوآوری دیگر انقلاب ایران در هیات دین و در طرح شعار استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی تجلی یافت و در پرتو رهبری داهیانه حضرت امام خمینی در 22 بهمن 1357 به بار نشست.
